Aquariumslakken: de belangrijkste soorten en welke je kiest

Slakken in een aquarium zijn ofwel helpers, ofwel een bron van kopzorgen. Sommige poetsen netjes het glas en de stenen, andere nemen binnen een maand het hele aquarium over. Het verschil zit in de soort. Hieronder vind je de slakken die we houden en verkopen, en de slakken die je beter niet houdt.

Waarom überhaupt slakken

Slakken eten de voerresten op die vissen en garnalen niet hebben gevonden, schrapen de algenlaag van het glas, de stenen en de bladeren, en woelen de bodem los. In een klein aquarium verminderen twee of drie slakken het poetswerk merkbaar.

Clithon: glaspoetsers

Klein, 1–1,5 cm, met felgekleurde huisjes: bij Clithon sp. Fancy Pink zijn ze roze met een patroon. Ze kruipen voortdurend over het glas, de stenen en de bladeren en eten de aangroei op. Het grootste voordeel: ze leggen wel eitjes, maar in zoet water komt daar niets uit. De witte stipjes van de eitjes zie je op de stenen, maar een slakkeninvasie komt er niet.

Tylomelania: de opvallendste

Tylomelania komen uit de meren van het eiland Sulawesi. Ze hebben lange, spiraalvormige huisjes en een felgekleurd lichaam: bij Orange Tylomelania is het feloranje. We houden ook nog een andere variëteit, Tylomelania Choco. Dit zijn slakken voor liefhebbers: ze hebben warm water van 26–30 °C nodig en een pH boven 7. In een koel aquarium worden ze traag en leven ze korter. Ze planten zich langzaam voort en brengen telkens één grote slak ter wereld, dus ze kunnen het aquarium niet overnemen.

Helenaslak (Clea helena): tegen slakkenplagen

Hebben kleine slakken zich in je aquarium vermenigvuldigd (blaasslakken, posthoornslakken, Maleisische torenslakken), dan lost de Helenaslak het probleem op zonder chemie. Ze jaagt op andere slakken en laat planten met rust. Ook volwassen garnalen laat ze meestal met rust. Zijn de "plaagslakken" op, dan schakelt de Helenaslak rustig over op voerresten. Zelf plant ze zich langzaam voort.

Welke slakken je niet bewust toevoegt

Blaasslakken, posthoornslakken en kleine Maleisische torenslakken komen meestal vanzelf in het aquarium terecht, via planten. Op zich zijn ze niet schadelijk, maar als je te veel voert, vermenigvuldigen ze zich explosief. De beste preventie is niet te veel voeren. Is het al te laat: Helenaslakken en met de hand wegvangen (een stukje komkommer 's nachts in het aquarium, en 's ochtends de slakken eraf halen).

Wat slakken nodig hebben

• calcium voor het huisje: in heel zacht water worden de huisjes dunner en wit;
• geen koper: net als garnalen verdragen slakken geen geneesmiddelen en meststoffen met koper;
• een deksel of een ruimte tussen het water en de rand: sommige slakken kruipen uit het water.

We versturen slakken op dezelfde manier als garnalen: in een isolatiedoos, in de winter met een warmtepack en in de zomer met koeling, met garantie op levende aankomst.