Je kocht felle garnalen, ze plantten zich voort, en de jongen werden bleker. Een jaar later kan de kolonie er duidelijk eenvoudiger uitzien dan op de dag van aankoop. Vaak is dat geen ziekte en geen slecht water, maar erfelijkheid zonder selectie, al spelen de omstandigheden ook mee. Hieronder lees je hoe je het een van het ander onderscheidt en wat je kunt doen.
Felle kleur is het resultaat van voortdurende selectie
De intense kleur van Neocaridina ligt niet voor altijd vast. Ze is verkregen door selectie: generatie na generatie werd alleen met de felste garnalen gekweekt en de rest werd verwijderd. Een kweker doet dat voortdurend.
In een huisaquarium is er meestal geen selectie. Bleke garnalen planten zich net zo goed voort als felle, dus over de generaties heen kan de gemiddelde kleur van de kolonie zakken. Niemand heeft iets bedorven: de selectie is gewoon gestopt.
Omstandigheden en erfelijkheid zijn twee verschillende dingen
De kleur van een garnaal bestaat uit twee delen. Het eerste is wat hij kán laten zien: dat ligt vast in de erfelijkheid. Het tweede is wat hij nu laat zien: dat hangt af van de achtergrond, het licht en het voer.
Een donkere bodem en goed voer halen de kleur van elke garnaal naar boven, maar worden niet doorgegeven aan de nakomelingen. De omstandigheden bepalen hoe een garnaal er vandaag uitziet; wat de jongen erven, bepalen de ouders. Daarom kan een kolonie zonder selectie ook in ideale omstandigheden bleker worden.
Drie redenen waarom een kolonie bleker wordt
- Er is geen selectie. De belangrijkste reden, hierboven beschreven.
- Verschillende kleuren zijn gemengd. Rode, blauwe en gele Neocaridina zijn één soort en kruisen onderling. De nakomelingen van zo'n kruising zijn meestal gemengd: veel ervan schuiven terug naar de wildkleur, bruinachtig en half doorzichtig, en het nest valt niet gelijk uit. Een zuivere kleur daarna terugkrijgen is heel moeilijk.
- Je oordeelt te vroeg. De jongen zijn bijna kleurloos en krijgen kleur na enkele vervellingen. Een bleek jong is nog geen bleke garnaal.
Hoe je kleur goed beoordeelt
Kijk niet naar de garnaal ‘als geheel’. Beoordeel de zones afzonderlijk:
- Rug en pantser: hoe dicht de kleur is en of er doorzichtige plekken zijn.
- Onderkant: of die van onderen gekleurd is.
- Poten: bij de hoogste kwaliteitsgraden loopt de kleur door tot in de poten; bij middelste graden zijn de poten licht of gestreept.
Beoordeel volwassen dieren, niet de jongen. En schrijf een vrouwtje dat net eitjes heeft gedragen niet af: ze kan een tijdje bleker zijn.
Hoe je een lijn behoudt: drie aquaria
Kwekers houden een lijn in drie aquaria:
- Kweek. Hier leven alleen de best gekleurde volwassen dieren.
- Jongen. Opgegroeide jongen gaan hierheen tot hun kleur zichtbaar wordt.
- Uitval. Alle dieren die qua kleur tekortschieten. Het zijn gewone, gezonde garnalen: prima bewoners voor een gezelschapsaquarium.
De cyclus herhaalt zich voortdurend: de beste uit het aquarium met jongen gaan naar de kweek, de rest naar de uitval.
Drie aquaria zijn voor wie serieus een lijn houdt. Thuis volstaat een eenvoudige regel: zet om de paar maanden de bleekste volwassen dieren over naar een ander aquarium.
Selecteer niet alleen op kleur
Ervaren kwekers waarschuwen: als je te snel alleen de allerfelste overhoudt, verzwakt de lijn. Ouderdieren worden op meerdere kenmerken tegelijk beoordeeld:
- de kleur is dicht en gelijkmatig, tot in de puntjes;
- het lichaam is stevig, niet uitgemergeld;
- de verhoudingen kloppen, de kop is niet te groot;
- grootte, met één kanttekening: een kleine garnaal is niet altijd een zwakke; in een krap aquarium met weinig voer blijven ze allemaal klein.
Nog een regel: houd in het kweekaquarium een groep, niet één paar. Hoe meer ouderdieren, hoe langer de lijn gezond blijft.
Vers bloed
Het loont om af en toe een paar garnalen van dezelfde lijn uit een andere bron toe te voegen. Eén recept bestaat niet; kwekers gebruiken twee benaderingen:
- Twee groepen. De lijn wordt in twee aparte aquaria gehouden en de mannetjes worden af en toe omgewisseld. Een mannetje is handiger dan een vrouwtje: hij geeft nieuwe eigenschappen door aan meerdere vrouwtjes tegelijk.
- Vanaf het begin verschillende bronnen. De kolonie wordt samengesteld uit garnalen van één lijn, maar van meerdere kwekers. Dan is er lange tijd genoeg variatie.
Wat niets met erfelijkheid te maken heeft
Soms komt bleekheid door de omstandigheden, niet door de genen. Controleer:
- Bodem en achtergrond. Op een lichte zijn garnalen bleker. Meer lees je in ons artikel over de donkere bodem.
- Licht. In het donker trekt het pigment samen, in het licht verspreidt het zich. In één proef hield geen enkel voersupplement de kleur van blauwe Neocaridina in het donker vast.
- Voer. Rood en geel pigment komt alleen uit het voer. Maar voer vervangt geen selectie: het helpt de kleur te tonen die er is.
- Stress. Na een verhuizing, in slecht water of naast vissen wordt elke lijn bleek.
Zijn de omstandigheden in orde en wordt de kolonie toch van generatie op generatie bleker, dan ligt het waarschijnlijk aan het ontbreken van selectie. Lijnen en kwaliteitsgraden vergelijk je in onze gids voor kleuren en kwaliteitsgraden.
Reacties (0)
Er zijn geen reacties voor dit artikel. Wees de eerste die een bericht achterlaat!