Neocaridina staan bekend als garnalen die zich vanzelf voortplanten. Meestal klopt dat: een gezonde groep in een ingedraaid aquarium krijgt om de paar weken jongen. Zijn er twee of drie maanden voorbij en zie je nog steeds geen vrouwtjes met eitjes, dan ligt het bijna altijd aan een van de acht oorzaken hieronder. Loop ze in volgorde na: de eerste drie komen het vaakst voor.
1. Het aquarium is te warm
Dit is in de zomer de meest voorkomende oorzaak. Neocaridina planten zich het liefst voort bij 22–24 °C. Boven 27–28 °C zie je veel minder vrouwtjes met eitjes, en tijdens een hittegolf kan de voortplanting helemaal stilvallen. Liefhebbers beschrijven steeds hetzelfde patroon: de hele zomer geen eitjes, en een week nadat de hitte voorbij is draagt bijna elk vrouwtje.
Wat je doet: houd het water tussen 18 en 28 °C, het liefst 22–24 °C. In de zomer helpen een kleine ventilator over het wateroppervlak en een open deksel.
2. Er zijn geen mannetjes, of te weinig
Mannetjes zijn kleiner en slanker dan vrouwtjes. Kies je de grootste garnalen, dan heb je al snel alleen vrouwtjes. Een vrouwtje heeft een breder, dieper achterlijf en een ‘zadel’ – eitjes in ontwikkeling – dat op haar rug onder het pantser te zien is. Een mannetje blijft slank.
Wat je doet: bekijk de groep van boven en van opzij. Vind je alleen grote garnalen met een breed achterlijf, voeg dan vijf tot tien jonge dieren uit een andere partij toe.
3. De groep is te klein
Zes garnalen is een loterij: twee mannetjes zijn soms niet genoeg, en één verlies verandert alles. Begin voor een stabiele kweek met minstens 10–15 dieren.
4. Het aquarium is te schoon
Garnalen grazen de hele dag op de biofilm die op planten, hout en glas groeit. In een nieuw of brandschoon aquarium is die er niet, en droogvoer alleen is niet genoeg: de garnalen groeien en vervellen, maar dragen geen eitjes.
Wat je doet: voeg mos, een stuk hout en wat gedroogde bladeren toe. Geef één of twee keer per week geblancheerde groenten – komkommer, spinazie, wortel – en haal de resten na een paar uur weg. Meer lees je in onze gids over wat je garnalen te eten geeft.
5. Je vult water bij in plaats van te verversen
Bijvullen vervangt wat verdampt, maar ververst het water niet: zouten en afvalstoffen hopen zich op. Ververs één keer per week 10–20 % met water van dezelfde temperatuur. Een kleine verversing met iets koeler water zet vaak een vervelling in gang, en direct na de vervelling zijn vrouwtjes klaar om te paren.
Overdrijf het niet: een grote of plotselinge verversing werkt averechts, en een vrouwtje kan haar eitjes laten vallen.
6. De waterwaarden kloppen niet
Neocaridina hebben middelhard water nodig: pH 7,2–7,5, GH 4–8 °dH, KH 2–5 °dH. In heel zacht water vervellen ze moeilijk, en zonder normale vervelling is er geen voortplanting. Wat er uit jouw kraan komt, zie je op onze pagina waterhardheid per stad.
Controleer ook op koper: het komt in het water via oude leidingen, plantenvoeding en sommige vismedicijnen en is al in kleine hoeveelheden gevaarlijk voor garnalen.
7. De jongen zijn er wel, maar worden opgegeten
Soms planten de garnalen zich wel voort en zie je de jongen gewoon nooit. Bijna elke vis eet pasgeboren garnalen, ook kleine, vreedzame soorten. Planaria jagen op jongen en op garnalen die net verveld zijn.
Wat je doet: wil je nakomelingen, houd de garnalen dan zonder vissen, of geef ze dicht mos en fijnbladige planten om in te schuilen.
8. Er zijn te veel garnalen
Het omgekeerde probleem, en typisch voor kleine aquaria. De kolonie plant zich eerst goed voort, het aantal groeit, en op een bepaald moment stopt de voortplanting helemaal. Liefhebbers zien dit vaak: zodra de populatie een kritieke massa voor het volume bereikt, dragen de vrouwtjes geen eitjes meer.
Wat je doet: dun de groep uit door een deel naar een ander aquarium te verplaatsen, of zet de hele kolonie over naar een groter aquarium.
Een vrouwtje heeft haar eitjes laten vallen: is dat normaal?
Af en toe wel. Het gebeurt het vaakst bij jonge vrouwtjes die voor het eerst eitjes dragen, en na stress: een verhuizing, een plotselinge waterverversing, oververhitting. Een vrouwtje laat ook onbevruchte eitjes vallen – nog een teken dat er mannetjes ontbreken.
De kleur van de eitjes zegt niets: ze kunnen geel of groenachtig zijn, afhankelijk van de lijn, en dat heeft geen invloed op de nakomelingen.
Hoe lang moet je wachten
Een vrouwtje draagt haar eitjes drie tot vier weken. De jongen komen volledig gevormd uit, ongeveer 2 mm groot, en verstoppen zich de eerste dagen in de bodem en tussen de planten. Na twee tot drie maanden zijn ze geslachtsrijp. Een nieuwe groep heeft één tot twee maanden nodig om te wennen – tot die tijd zegt het ontbreken van eitjes niets.
Zoek je jonge garnalen uit een andere partij? Bekijk al onze aquariumgarnalen.
Reacties (0)
Er zijn geen reacties voor dit artikel. Wees de eerste die een bericht achterlaat!